Hoe ik mijn Gids ontmoette.
14 januari 2019, door Vincent Blom

In de zomer 2010 kreeg ik na twintig jaar een nieuwe implantaat bij mijn oor, omdat de techniek behoorlijk verbeterd was. Na de operatie hield ik last aan het litteken achter mijn oor. De arts zei dat ik met die pijn moest leren leven.
Toeval of niet, een dag na het bezoek aan de arts viel er een flyer door de brievenbus waarop met grote letters ‘Reiki’ stond. Ik had geen idee wat dat was, maar voelde dat ik het moest lezen.

Er stond dat een heler met Reiki alle pijn kan weghalen. Normaal zou ik dat niet geloven, maar toch maakte ik een afspraak en ging naar de heler toe, Annemarie Canjels. Ze haalde via haar handen alle pijn weg. Ik was in slaap gevallen – ik dacht dat ik vijf minuten weg was geweest, maar het was zeker een uur geweest – en toen ze me wakker maakte, merkte ik dat de pijn weg was.

Naar een medium

Ik vroeg haar meteen, zonder er bij na te denken, of ze mijn engel had ontmoet. Ze zei me dat ze een kleine vrouw en man had gezien en dat die er waren om me te beschermen. Ik vermoedde dat het mijn oom en oma waren, maar Annemarie twijfelde en stuurde me voor de zekerheid door naar een medium.

Die bevestigde dat een van de gidsen mijn oma is en wist dingen uit mijn leven, die ze niet kon weten. Ik vroeg haar waarom stemmen mij elke ochtend om half 5 wakker maakten, dat kon toch geen toeval zijn?

Annemarie bood aan dat ze me verder wilde helpen. Bij mij thuis ontmoette ze mijn overleden schoonvader en een onbekende gids. Ze vroeg de gids of hij mijn huis wilde verlaten. Een paar dagen later voelde ik de grond trillen en wist ik dat hij van zich liet horen. Ik vroeg mijn vrouw of ze dat ook voelde. Niet dus.

De volgende keer dat Annemarie kwam, zag ze een helder aura om mij heen. Ze zei dat ik met gidsen kan praten, maar ik moest er om lachen. Ze schopte me zachtjes tegen mijn been en tikte me op mijn schouder. Precies zoals mijn moeder vroeger deed als ik haar niet serieus nam. Dus ik had het gevoel dat ik wel naar Annemarie moest luisteren. Ze zei me dat ik in het bos moest gaan wandelen.

De stem in het bos

De volgende dag was een mooie zomerse dag. Ik reed naar het bos, al had ik er eigenlijk geen zin in. Op de parkeerplaats kreeg ik het gevoel dat ik deze plek kende.

Ik liep het bos in tot het punt waar twee paden zich splitsten. Ik hoorde verschillende stemmen. Het klinkt misschien vreemd omdat ik doof ben, maar ik had het gevoel dat ik op zielsniveau met anderen communiceerde. Al begreep ik aanvankelijk niet zo goed wat ze me wilden vertellen. Annemarie zei me dat ik gewoon moest doorgaan met wandelen.

De volgende dag liep ik daar weer hetzelfde pad, tot aan de splitsing. Ditmaal kon ik de onbekende stem beter volgen, hij zei: ‘Linksaf, rechtsaf en doorlopen.’ Bij een kruispunt, hoorde ik: ‘Steek over en vervolg het pad.’ Ik liep door het dichte bos tot ik aan een open plek kwam met fris groen gras. De stem vroeg me te blijven staan. Ik keek rond, ik voelde me een beetje als Harry Potter. Ik had geen idee waar ik was, want ik was echt nog nooit in dit bos geweest. Plotseling voelde ik alles onder me trillen, zoals je wanneer je op het perron staat te wachten en de metro komt aanrijden. Ik voelde een hand op mijn linkerschouder, heel zacht. Ik keek om en zag de zon. Die scheen in mijn gezicht. Ik voelde dat ‘de stem’ mij warmte wilde geven, zodat ik meer zelfvertrouwen zou krijgen. Op dat moment wist ik dat ik naar mijn intuïtie moest luisteren en dat die heel sterk is.

Mijn engel, Gazoef

In gedachten zag ik een oude man met een goedlachs gezicht. Hij praatte vriendelijk: ‘Ik ben je engel, vriend.’
Ik voelde dat ik hem al eerder had ontmoet.

Je bent je belofte vergeten,’ zei hij. ‘Je zou boodschappen uit de hemel doorgeven aan mensen op aarde.’ Daarna begeleidde hij me feilloos naar mijn auto.

Op zondagmorgen zag ik in de krant een kleine advertentie over de ‘Paranormaal beurs’. De engel zei: ‘Ga er heen.’ Ik vertrok naar de beurs in Heerlen. Mijn gids begeleide me naar de tafel waar een medium zat, een lieve vrouw Anita Wolters. Ik vertelde dat ik niet wist waarom ik bij haar moest komen. Ze lachte me vriendelijk toe en schreef voor me op een briefje: ‘Lieve Gazoef.’ Ik zei: ‘Wie is Gazoef?’ ‘Dat is jouw hoofdgids,’ zei ze en ze vertelde me dat het mijn taak is om mensen op de aarde te helpen met boodschappen uit de hemel.

En zo begon mijn werk als medium.